Złożony problem damskiego łysienia
2009.06.25
Formy wypadania włosów u kobiet są trudniejsze w rozpoznaniu, niż te u mężczyzn. Dzieje się tak dlatego, że wypadanie włosów przybiera u kobiet więcej niż jedną formę. Jeśli jesteś kobietą, która cierpi z powodu wypadania włosów, powinnaś poszukać profesjonalnej pomocy specjalisty, ale najpierw zastanowić się gruntownie jakie czynniki mogły je wywołać.
W odróżnieniu do tego, jak dzieje się w przypadku mężczyzn, wypadanie włosów u kobiety może się rozpocząć w dowolnym wieku, nie musi mieć nic wspólnego z dziedzicznością, może również nie mieć rozpoznawalnej kobiecej formy łysienia na samym czubku głowy. Kobieta, która zauważy u siebie początki wypadania włosów, może nie mieć pewności, czy to wypadanie będzie miało charakter permanentny, czy tymczasowy; na przykład ciąża czy choroba mogą wiązać się z czasowym pocienieniem włosów. Nigdy nie wiadomo kiedy objawy ustąpią i czy taki stan wymaga jakichś specjalnych kuracji. niemniej jednak fachowe oko lekarza zawsze się przyda, bo diagnoza postawiona samodzielnie często jest nieefektywna. W przypadku kobiet formy wypadania włosów bywają mniej oczywiste niż u mężczyzn, częściej również pojawia się u nich łysienie nie posiadające żadnej z rozpoznanych form. Diagnoza łysienia u kobiety powinna zostać przeprowadzona przez szkolonego i doświadczonego lekarza. Jeśli nasz problem nosi znamiona łysienia, to warto wiedzieć, że w przypadku kobiet tak, jak i mężczyzn, najbardziej prawdopodobną przyczyną wypadania włosów jest łysienie androgenowe dziedziczna wrażliwość na androgeny (męskie hormony) w mieszkach włosowych. Jednak u kobiet łysiejących z tego powodu nie pojawia się na ogół prawdziwa łysina w takiej formie, jak to ma miejsce u mężczyzn. Kobiety na przykład rzadko miewają tylko wianuszek włosów z tyłu głowy, tak popularny w przypadku męskiego łysienia androgenowego, przeważnie w włosy wypadają równomiernie na całej powierzchni głowy. U kobiet w wyniku takiego łysienia następuje kilka typów przerzedzeń:
- rozproszone pocienienie włosów na całej skórze głowy, często bardziej zaawansowane z tyłu,
- rozproszone pocienienie włosów na całej skórze głowy, często bardziej zaawansowane z przodu,
ale nie dochodzące do pierwszej linii włosów
- rozproszone pocienienie włosów na całej skórze głowy, często bardziej zaawansowane z przodu,
łącznie z pierwsza linią włosów, czasem przerywające ją nieznacznie.
Zupełnie inaczej niż w przypadku mężczyzn, pocienione przez łysienie androgenowe włosy na kobiecej głowie nie zawsze zmniejszają swoją średnicę. Kobiety, których włosy wypadają z powodu łysienia androgenowego, mają na ogół włosy zminiaturyzowane, ale o różnych średnicach, na wszystkich dotkniętych łysieniem obszarach na skórze. Mimo że zminiaturyzowane włosy są jedną z cech łysienia androgenowego, miniaturyzacja może być również związana z innymi zjawiskami i sama w sobie nie stanowi podstawy do zdiagnozowania łysienia androgenowego. Na przykład u kobiet, które przeszły menopauzę, włosy mogą zacząć się miniaturyzować i być trudne w układaniu. Należy zauważyć, że kobiecy typ łysienia może się zacząć już u starszych nastolatek czy dwudziestolatek, które wcześnie osiągnęły dojrzałość płciową. Nieleczone, łysienie związane z wczesnym dojrzewaniem może postępować w kierunku bardziej zaawansowanego wypadania włosów.
Poza standardowymi scenariuszami łysienia kobiecego istnieją także nieschematyczne powody wypadania włosów u kobiet. Oto kilka najpopularniejszych:
Zespół luźnych włosów anagenowych – schorzenie pojawiające się głównie u osób jasnowłosych, których włosy słabo trzymają się w mieszkach na głowie i łatwo można je wyczesać albo wyrwać. Schorzenie to może się pojawić w dzieciństwie i zaniknąć w późniejszym wieku.
Trichotillomania– nałogowe pociąganie za włosy. Wypadanie włosów z powodu trichotillomanii jest typowo miejscowe, jako że pacjenci zwykle koncentrują się na pociąganiu w wybranych miejscach. Wypadania włosów spowodowanego tym nałogiem nie można efektywnie leczyć bez efektywnego rozprawienia się z przyczynami nałogu, psychologicznymi czy emocjonalnymi.
Łysienie plackowate – prawdopodobnie schorzenie autoimmunologiczne, powodujące wypadanie włosów kępkami, od rozproszonego łysienia aż do dużych obszarów wyłysiałych z „wysepkami” włosów, które jeszcze nie wypadły. Do ustalenia diagnozy potrzebne jest badanie medyczne, a także ustalenie domniemanych przyczyn mogących mieć wpływ na powstanie łysienia.
Łysienie trójkątne – sporadycznie występujące wypadanie włosów w obszarach skroniowych, czasem zaczynające się w dzieciństwie. Łysienie może być całkowite, może również pozostać kilka cienkich włosów. Nieznane są przyczyny triangular alopecia, ale schorzenie to można leczyć farmakologicznie.
Łysienie bliznowaciejące – wypadanie włosów spowodowane zabliźnieniem się skóry głowy. Łysienie bliznowaciejące pojawia się typowo na czubku głowy, głównie u kobiet. Często dotyka to Murzynek i uważa się, że związane jest z ciasnym wiązaniem włosów czy splataniem ich w małe warkoczyki. Rodzaj łysienia bliznowaciejącego może się pojawić również u kobiet po menopauzie, w związku z zapaleniem mieszków włosowych, skutkującym powstawaniem blizn.
Łysienie telogenowe – powszechny typ wypadania włosów, spowodowany przejściem dużego odsetka włosów w fazę wypadania. Przyczyny łysienia telogenowego mogą być hormonalne, żywieniowe, medyczne albo psychiczne czyli związane ze stresem. Dodatkowym czynnikiem negatywnym jest nadmierna stylizacja z użyciem specyfików chemicznych oraz urządzeń termicznych.
